Atatürk’ün, 1 Mart 1924 tarihinde, Meclisin II. Dönem, Birinci toplanma yılını açarken yaptığı konuşma

Adalet konusunda yeni kuruluşlara ve düzenleyişlere verdiğimiz önemin üzerinde durmak gerekecektir. Gerçi bütçenin bugünkü halinde bile adliye için önemli kaynaklar ayrılmıştır. Ve bu kaynaklar gittikçe artırılacaktır. Ama, daha önemli olan, adalet anlayışımızı, adalet kanunlarımızı, adalet kuruluşlarımızı, bizi bilinçli bilinçsiz etkisi altında tutan ve, çağdaş görüşlere hiç de uymayan bağlardan kurtarmaktır.

Ulusumuz, bu günlerde her uygar ülkede görülen ilerlemelerin, bizim ihtiyaçlarımızı karşılayacak uygulamalarını, bizde de görmek istiyor. Ulusun isteklerine ve gereksemelerine uyarak adliyemizde her türlü eski etkiden korkusuzca silkinmekten ve hızlı ilerlemelere atılmaktan geri kalmamak zorundayız. Medeni hukukta, aile hukukunda yürüyeceğimiz yol ancak uygarlık yolu olacaktır. Hukukta işi oluruna bağlamak, eski masalımsı göreneklere bağlı kalmak, ulusları uyanmaktan alıkoyan en ağır bir kâbustur. Türk milleti, üzerine kâbus çökmesine izin veremez!

( Behçet Kemal Çağlar, Bugünün Diliyle Atatürk’ün Söylevleri, TDK Yayını, Ankara 1968, s. 129; Prof. Dr. Utkan Kocatürk;Atatürk’ün Fikir ve Düşünceleri, 1984, İstanbul, s. 84)